Πόνος στον ώμο & Ανατομία ώμου

Ώμος : Πόνος στον ώμο & ανατομία ώμου

 

Προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα τι προκαλεί πόνο στον ώμο πρέπει πρώτα να εξετάσουμε τον ώμο και την ανατομία του.

 

Η άρθρωση του ώμου αποτελεί την πιο ευκίνητη άρθρωση ολόκληρου του ανθρώπινου σώματος και σχηματίζεται με τη συμμετοχή 3 οστών του βραχιονίου, της ωμοπλάτης και της κλείδας. Παρότι συνήθως θεωρείται ως μία άρθρωση, στην πραγματικότητα ο ώμος αποτελείται από δύο ξεχωριστές αρθρώσεις: τη γληνοβραχιόνιο και την ακρωμιοκλειδική. Οι δύο αυτές αρθρώσεις συνεργάζονται ώστε να επιτρέπουν τόσο την κίνηση του βραχίονα σ’ ένα μεγάλο κύκλο στο επίπεδο του ώμου, όσο και την περιστροφή του γύρω από τον άξονά του.

 

Η γληνοβραχιόνιος άρθρωση είναι μία ball-and-socket jointπου σχηματίζεται με τη συνάρθρωση της σφαιρικής κεφαλής του βραχιονίου (το οστό του πάνω τμήματος του άνω άκρου) και μιας κοίλης αντίστοιχα υποδοχής του οστού της ωμοπλάτης, που ονομάζεται ωμογλήνη (Εικ. 1).

 

Πόνος στον ώμο - Ανατομία ώμου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εικ. 1. Οστό της Ωμοπλάτης. Ανατομία Ωμογλήνης

 

Η ωμογλήνη αποτελεί μια πολύ ρηχή υποδοχή, και αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος είναι ότι η σταθερότητα της άρθρωσης του ώμου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα μαλακά μόρια γύρω από αυτήν.

 

Έτσι οι μύες, οι σύνδεσμοι και οι χόνδροι της άρθρωσης του ώμου ενισχύουν τη δομή της και συνεπικουρούν στην αποφυγή ενός εξαρθρήματος.

 

Ένας δακτύλιος από χόνδρο γνωστός ως επιχείλιος χόνδρος, περιβάλλει την ωμογλήνη επιτείνοντας το βάθος της χωρίς να επηρεαστεί η ελαστικότητά της. Οι τέσσερεις μύες του στροφικού πετάλου, εκτείνονται από την ωμοπλάτη και περιβάλλουν την κεφαλή του βραχιονίου ώστε να περιστρέφουν το άνω άκρο, ενώ ταυτόχρονα ενισχύουν εξωτερικά την άρθρωση του ώμου εμποδίζοντας το εξάρθρημά της (Εικ. 2).

 

 

Πόνος στον ώμο & ανατομία ώμου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εικ. 2. Ανατομία της άρθρωσης του Ώμου. Σύνδεσμοι – Τένοντες

 

Η ακρωμιοκλειδική άρθρωση σχηματίζεται απ’ την συνάρθρωση του έξω άκρου της κλείδας και του ακρωμίου (απόφυση της ωμοπλάτης). Αποτελεί μια επίπεδη, ολισθαίνουσα άρθρωση, που δίνει στην άρθρωση του ώμου επιπλέον ευκινησία, κάτι που δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με τη γληνοβραχιόνιο άρθρωση.

 

Αν και οι δύο αυτές αρθρώσεις υποστηρίζονται από εκτεταμένο δίκτυο συνδέσμων και μυών, είναι σχετικά εύκολο με την επίδραση συγκεκριμένων τύπων δυνάμεων να εξασθενήσει η σταθερότητα της άρθρωσης του ώμου.

 

Έτσι η άρθρωση του ώμου είναι σχετικά ευάλωτη σε εξαρθρήματα μετά από ξαφνική επίδραση δυνάμεων στο βραχίονα, ειδικότερα στα παιδιά καθώς δεν έχει αναπτυχθεί ακόμη ισχυρό μυϊκό σύστημα γύρω από τον ώμο. Το εξάρθρημα του ώμου είναι εξαιρετικά επώδυνο και πολλές φορές απαιτείται χειρουργική αποκατάσταση των βλαβών που δημιουργεί καθώς μπορεί να προκαλέσει ακόμη και μόνιμες βλάβες.

 

Η χρόνια ή η οξεία φθορά και ρήξη στη γληνοβραχιόνιο άρθρωση μπορεί να οδηγήσει σε μια επώδυνη ρήξη των τενόντων του πετάλου των στροφέων ή μια ρήξη του επιχείλιου χόνδρου. Και οι δύο αυτές καταστάσεις είναι πολύ επώδυνες και πολλές φορές απαιτείται χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση ή την επανακαθήλωση των ιστών που έχουν ραγεί.